Inlognaam:
Wachtwoord:
./userfiles/boeken/normal/leaders eat last.jpg
  • Simon Sinek
  • Business Contact
  • Nederlands
  • 2014

Een voor allen, allen voor een

Simon Sinek heeft met zijn boek ‘Start With Why’ uit 2009 snel naam gemaakt voor zichzelf. Hij is intussen een van de bekendste schrijvers en sprekers over leiderschap van dit moment (we schrijven 2016). En hoewel de meeste mensen lijken te spreken over het hierboven genoemde boek, trok juist zijn volgende publicatie ‘Leaders Eat Last’ de aandacht van Movum. En met reden, kun je wel zeggen. Sinek gebruikt als ondertitel voor zijn boek: waarom leiders een cultuur van veiligheid moeten creëren. Ook in de visie van Movum is dit van het grootste belang in tijden van verandering in organisaties.

 

‘Eén voor allen, allen voor één’ geeft overtuigend het belang van een veilige cultuur binnen organisaties aan. Het gaat daarbij niet zozeer om de fysieke veiligheid. Dat is vooral op kantoor meestal wel goed geregeld. Het gaat om de sociaal-emotionele veiligheid. Die blijkt veel minder vanzelfsprekend en zeker zo belangrijk voor succesvolle organisaties. 

Simon Sinek is doorgebroken met zijn TED-talk over leiderschap, die meer dan 17 miljoen maal is bekeken. ‘Een voor allen, allen voor een’ is zijn tweede boek na Begin met Waarom. De cirkel lijkt een rode draad in zijn boeken te vormen. In Een voor allen, allen voor een staat de zogenoemde Cirkel van Veiligheid centraal. 

Dit simpele maar krachtige concept is ontleend aan de Griekse dichter van fabels Aesopus uit de zesde eeuw voor Christus. Moderne organisaties, bijvoorbeeld het Korps Mariniers van het Amerikaanse leger, maken er nog steeds gebruik van. Het idee is dat je de vijandige buitenwereld alleen de baas kunt als je een veilige binnenwereld creëert. 

Managers en medewerkers kunnen alleen voldoende energie aan het omgaan met de veranderingen in de buitenwereld besteden als ze die niet hoeven te verspillen aan intern gedoe, politieke spelletjes, en dergelijke. Op elkaar kunnen vertrouwen is daarvoor een basisvoorwaarde. Sinek beschrijft met talrijke voorbeelden dat leiderschap daarin een essentiële rol speelt. Het goede nieuws is dat met leiderschap voorwaarden in organisaties kunnen worden gecreëerd die leiden naar een sociaal-emotioneel veilige cultuur. Hiervoor geeft Sinek vijf lessen, waaronder ‘Integriteit telt’ en ‘Leidt de mensen, niet de getallen’. 

Origineel is het gedeelte over de imposante krachten. Hierin wordt, in de woorden van Sinek, onze ‘chemische afhankelijkheid’ beschreven. Onze evolutie heeft ons vier chemische stofjes opgeleverd, waardoor we ons goed en lekker voelen. De eerste twee zijn endorfine en dopamine. Die noemt Sinek de egoïstische stofjes. We maken ze aan door eigen activiteiten, bijvoorbeeld sporten en het halen van vooraf gestelde mijlpalen (denk aan je targets). De andere twee zijn de neurotransmitter serotonine en het hormoon oxytocine. Serotonine wordt aangemaakt als je bijvoorbeeld waardering van anderen ontvangt. Het geeft een gevoel van trots en zelfvertrouwen. Oxytocine ontstaat bij iemand helpen, zowel bij de helper als bij diegene die geholpen is. Deze beide stofjes worden dus aangemaakt in interactie met anderen en noemt de Sinek de altruïstische stoffen. Door positieve interacties met anderen, bijvoorbeeld door je als een dienstbare manager te gedragen, ga je je zelf dus goed voelen.

Verderop in het boek wordt met voorbeelden aangeven waar gebrek aan een cultuur van eenheid toe kan leiden. Eén zo’n verhaal gaat over de ramp met olieplatform Deep Water Horizon van BP in de Golf van Mexico in 2010. In de drie jaren voorafgaand aan deze onnodige ramp bleek BP in de Verenigde Staten al ruim 700 berispingen voor onveilige situaties te hebben gehad. Soortgelijke bedrijven kregen in diezelfde periode 1 tot 8 van dergelijke waarschuwingen. Blijkbaar was er geen cultuur van vertrouwen, waardoor het personeel onveilige situaties niet aan de kaak durfde te stellen, laat staan dat ze die op konden lossen. Met alle gevolgen van dien. Los van de dodelijke slachtoffers en al het andere menselijke leed heeft de ramp BP ruim 25 miljard dollar gekost. 

Vooral aan het eind krijgt het boek een wat maatschappijkritische wending. Zo hekelt Sinek de focus op aandeelhouderswaarde van veel organisaties van de afgelopen jaren en de rol die babyboomgeneratie daarin heeft gespeeld. Hier komt hij met onderzoek dat aantoont dat bedrijven die niet alleen focussen op aandeelhouderswaarde juist meer van die waarde creëren dan bedrijven die dat wel doen. 

Eigenlijk is het boek één pleidooi voor de terugkeer naar de menselijke maat in organisaties, om daarmee als organisatie leefbaarder én slagvaardiger te worden. Simon Sinek levert met zijn Een voor allen, allen voor een waardevolle inspiratie voor deze omslag. Iets waar we volgens hem allemaal beter van worden.

Sinek levert ons geen panklare oplossingen voor het creëren van veiliger organisaties, maar hij maakt ons er wel van bewust dat onveiligheid rampzalig kan zijn. Ik ben razend benieuwd of de voorzet die hij geeft met dit boek wordt opgevolgd door serieus onderzoek, door hemzelf en/of door anderen. Want in onze beleving zijn er aanwijzingen dat zijn pleidooi voor veiligheid ertoe doet.

Met dank aan Martin van Staveren, wiens recensie van het boek hier grotendeels is geciteerd. Wij hebben de vrijheid genomen deze op sommige plekken iets in te korten en op andere plekken aan te vullen.